روی سخنم با توئی است که توهم قدرت و پیشرفتت گوش عالم که نه گوش خودت را کر کرده است اگر میخواهی دوباره مات و مبهوت پاتک های سربازان سید علی نشوی راهش اینست که:
یاد بگیرید که وقتی حضرت روح الله امام خمینی (رحمه الله علیه) فرمود: « حصر آبادان بایدشکسته شود» این یعنی ما تا « فاو »هم خواهیم رفت.
بیاموزید که وقتی حضرت امام خامنه ای(مدظله العالی) فرمود:«آن روزی که شما بتوانید راداری بسازید که از هیچ نقطه از فضای آسمان این کشور، هیچ جنبنده ای نتواند وارد شود، آن روز دشمن دردش می آید» و امروز همان روز است از این درد بمیرید
این یعنی ما پیشرفته ترین هواپیمای جاسوسی رادارگریزتان را سالم به غنیمت می گیریم.
اما مات شدن های آینده دیدنی تر است چیزی که تصورش را هم نمی توانید بکنید . به ما امر شده که مرزهای علم را بشکنیم. امر، امر است ،چه شکستن حصر آبادان باشد و چه شکستن مرزهای علم.
پس به هوش باشید زمانی که حضرت روح الله فرمود حصر آبادان را بشکنید ما تا فاو پیش رفتیم یک حساب سرانگشتی بکنید و ببنید قرار است چه بر سرتان بیاوریم با شکستن مرزهای علم.
با تشکر از افاضات عقل کل
به سورة نوح فکر کردم. دیدم حقیقتاً این سوره شبیه یک روضة جانسوز است؛ روضه آن جایی به اوج می رسد که پس از آن همه تلاش خستگی ناپذیر، حضرت می فرماید:
“رَّبِّ إِنهَُّمْ عَصَوْنِی وَاتَّبَعُوا مَن لمَّْ یَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا “.
از سویی دعوت بی دریغ و شبانه روزی یک مرد الهی؛ دعوت به مغفرت الهی.
و از سویی گوش های ناشنوا که فقط گوش در گرو قدرت مداران و ثروتمندان دارند تا ببینند از سفره آن ها چه چیزی نصیبشان می شود. و بعید نیست معنای “وَمَکَرُوا مَکْرًا کُبَّارًا” چیزی از قبیل تطمیع به مطامع دنیایی باشد تا بلکه سران و اشراف بتوانند مردم را به سمت خود بکشند و افسوس که توانستند. می دانید چه شد که مردم به تبعیت از اشراف مترف تن دادند؟ آن ها به حرف پیامبرشان گوش ندادند:
وَإِنِّی کُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِیَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَکْبَرُوا اسْتِکْبَارًا
و الا توده مردم که مترف و ثروتمند نیستند. از یک سمت به پیامبرشان بی توجهی کردند و از سوی دیگر دعوت اشراف به دنیاگرایی و مخالفت با پیامبر را لبیک گفتند و همین شد که همگی غرق شدند و احدی از کافران بر زمین باقی نماند.
آیا داستان این قوم شما را به یاد عاشورا نمی اندازد؟ آن گاه که با آن همه روشنگری های امام، مردم به سبب تطمیع های سران و اشراف، و غرق شدن در دنیا خواهی و انباشتن شکم از مال حرام، گوش شنوایشان صدای هل من ناصر حسین بن علی (ع) را نشنید مثَل قوم نوح (ع) مثل قوم امام حسین (ع) است و عاقبتشان هم مشابه؛
چرا که پیامبر (ص) فرمود :
” مثل اهل بیتی کمثل سفینة نوح من رکبها نجی و من تخلف عنها زخ فی النار
سفینة البحار، ج ۱، ص ١۶۳۰.
” آیا این آتش شبیه همان آتشی نیست که قوم نوح در آن داخل شدند
مما خطیئاتهم أغرقوا و أدخلوا ناراً !! “
ما احادیث و آیات قرآن را جدی نمیگیریم اما آنها مثال نیستند واقعیت های عالم شهودند تا شاید گم کرده ای راه خود را پیدا کند . بنگر حسین (ع) را بی جهت به کشتی تشبیه نکرده اند …
” إن الحُسَین مِصباحَ الهُدی و سَفینَة النجات “
باتشکر از خاکریزهای خط مقدم
شوراى عالى انقلاب فرهنگى باید یک شوراى زنده، فعال، حساس، پرتحرک و پرتلاش باشد و دایم مسائل فرهنگى کشور را رصد کند. امام خامنه ای (حفظه الله)
صدور پیام نوروزی امامخمینی(ره) در اول فروردین ۱۳۵۹ نقطه عطفی در تاریخ انقلاب فرهنگی است.
پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ و به دنبال آن استقرار نظام جمهوری اسلامی بهجای نظام ستمشاهی پهلوی تغییر و تحول بنیادینی در عرصههای گوناگون اجتماعی ایجاب کرد. در این راستا مقوله فرهنگ از جایگاه و پایگاه ممتازی برخوردار است و تصور تغییر در نظام بدون تغییر در فرهنگ حاکم بر آن، تصوری ناموجّه است.
صدور پیام نوروزی امام خمینی (ره) در اول فروردین ۱۳۵۹ را باید نقطه عطفی در تاریخ انقلاب فرهنگی دانست، ایشان در بند ۱۱ این پیام بر ضرورت ایجاد انقلاب اساسی در دانشگاههای سراسر کشور، تصفیه اساتید مرتبط با شرق و غرب و تبدیل دانشگاه به محیطی سالم برای تدوین علوم عالی اسلامی تأکید کردند.
شورای انقلاب به دنبال ملاقات با امام (ره) در بیانیه ۲۹/۱/۵۹ خود مقرر کرد که دانشگاه باید از حالت ستاد عملیاتی گروههای گوناگون خارج شود. در این بیانیه، ۳ روز مهلت برای برچیده شدن دفاتر و تشکیلات گروهها در دانشگاهها تعیین و افزوده شده بود که امتحانات دانشگاهی باید تا ۱۴ خرداد به پایان برسد و از ۱۵ خرداد دانشگاهها تعطیل و هرگونه اقدام استخدامی و مانند آن در دانشگاه متوقف گشته و نظام آموزشی کشور براساس موازین انقلابی و اسلامی طرح ریزی شود.
پس از تعطیل رسمی دانشگاهها، امامخمینی (ره) در ۲۳/۳/۵۹ فرمانی را مبنی بر تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی صادر کردند. در قسمتی از فرمان ایشان آمده است:
“مدتی است ضرورت انقلاب فرهنگی که امری اسلامی است و خواست ملت مسلمان میباشد، اعلام شده و تاکنون اقدام مؤثری انجام نشده است و ملت اسلامی و خصوصاً دانشجویان باایمان متعهد نگران آن هستند و نیز نگران اخلال توطئهگران که هم اکنون گاه گاه آثارش نمایان میشود و ملت مسلمان و پایبند به اسلام خوف آن دارند که خدای نخواسته فرصت از دست برود و کار مثبتی انجام نگیرد و فرهنگ همان باشد که در طول مدت سلطه رژیم فاسد کارفرمایان بیفرهنگ، این مرکز مهم اساسی را در خدمت استعمارگران قرار داده بودند.
بر این اساس به حضرات آقایان محترم محمدجواد باهنر، مهدی ربانی املشی، حسن حبیبی، عبدالکریم سروش، شمس آلاحمد، جلال الدین فارسی و علی شریعتمداری مسؤولیت داده میشود تا ستادی تشکیل دهند و از افراد صاحبنظر متعهد، از بین اساتید مسلمان و کارکنان متعهد باایمان و دیگر قشرهای تحصیلکرده، متعهد و مؤمن به جمهوری اسلامی دعوت نمایند تا شورایی تشکیل دهند و برای برنامه ریزی رشته های مختلف و خطمشی فرهنگی آینده دانشگاهها، براساس فرهنگ اسلامی و انتخاب و آماده سازی اساتید شایسته، متعهد و آگاه و دیگر امور مربوط به انقلاب آموزشی اسلامی اقدام نمایند.”
ستاد انقلاب فرهنگی طبق فرمان امام (ره) ملزم بود که در برخورد با مسایل دانشگاهی فعالیتهای خود را بر چند محور متمرکز کند:
۱- تربیت استاد و گزینش افراد شایسته برای تدریس در دانشگاهها
۲- گزینش دانشجو
۳- اسلامی کردن جو دانشگاهها و تغییر برنامههای آموزشی دانشگاهها، به صورتی که محصول کار آنها در خدمت مردم قرار گیرد.
بر این اساس، ستاد از صاحبنظران مختلف دعوت به همکاری کرد و در اولین گام گروههای برنامهریزی در رشتههای پزشکی، فنی و مهندسی، علوم پایه کشاورزی، علوم انسانی و هنر تشکیل شد. از آنجایی که مدیریت دانشگاهها در گذشته هماهنگ با فرهنگ اسلامی جامعه نبود، باید تغییراتی در مدیریت دانشگاهها به عمل میآمد، سازمان دانشگاهها باید دگرگون میشد و مهمتر از همه، محیط دانشگاهها اسلامی میشد. برای این منظور، کمیتهای در ستاد با عنوان کمیته اسلامی کردن دانشگاهها ، تشکیل شد.
با توجه به ناهماهنگی ضوابط و مقررات حاکم بر دانشگاهها با شرایط انقلابی جامعه، قسمت اعظم فعالیتهای ستاد بر اسلامی کردن دانشگاهها و تعیین ضوابط و مقرراتی منطبق با موازین اسلامی متمرکز شد.
در شهریور سال ۶۲ با توجه به نظر امام (ره) مبنی بر لزوم ترمیم و تقویت ستاد و مخصوصاً حضور مسئولین اجرایی در آن،به دنبال نامه رئیس جمهور وقت آیت اله خامنه ای (مدظله)، امام امت در تاریخ ۸/۶/۶۲ طی نامهای به پیشنهاد رئیس جمهور مبنی بر ترمیم و تکمیل ستاد انقلاب فرهنگی پاسخ دادند و از این تاریخ ستاد با ترکیب ذیل به فعالیت خود ادامه داد: نخست وزیر، وزرای فرهنگ و آموزش عالی و فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۲ نفر دانشجو به انتخاب جهاد دانشگاهی و آقایان علی شریعتمداری، احمد احمدی، عبدالکریم سروش و مصطفی معین.
با بازگشایی دانشگاهها و توسعه مراکز آموزشی و گستردگی فعالیت ستاد انقلاب فرهنگی، ضرورت تقویت این نهاد بیش از پیش احساس شد. بطوریکه در ۱۹ آذر ۱۳۶۳ دومین ترمیم عمده ستاد انقلاب فرهنگی توسط حضرت امام خمینی (ره) انجام گرفت و به این ترتیب شورای عالی انقلاب فرهنگی با ترکیبی جدید تشکیل شد.
در بخشی از این فرمان آمده است:
“خروج از فرهنگ بدآموز غربی و نفوذ و جایگزین شدن فرهنگ آموزنده اسلامی، ملی و انقلاب فرهنگی در تمام زمینهها در سطح کشور آن چنان محتاج تلاش و کوشش است که برای تحقق آن سالیان دراز باید زحمت کشید و با نفوذ عمیق ریشهدار غرب مبارزه کرد. اینک با تشکر از زحمات ستاد انقلاب فرهنگی برای هر چه بارورتر شدن انقلاب در سطح کشور، تقویت این نهاد را لازم دیدم. بدین جهت علاوه بر کلیه افراد ستاد انقلاب فرهنگی و رؤسای محترم ۳ قوه، حجج اسلام آقای خامنهای، آقای اردبیلی و آقای رفسنجانی و همچنین جناب حجت الاسلام آقای مهدوی کنی و آقایان سیدکاظم اکرمی وزیر آموزش و پرورش و رضا داوری و نصرالله پورجوادی و محمدرضا هاشمی را به آنان اضافه نمودم.”
سومین ترمیم عمده شورای عالی انقلاب فرهنگی به سال ۱۳۷۵ برمیگردد. حضرت آیتالله خامنهای (مدظله) رهبر معظم انقلاب اسلامی در تاریخ ۱۴/۹/۷۵ با صدور پیامی ضمن تعیین ترکیب جدید اعضای شورای عالی بر اهمیت جایگاه و وظایف خطیر آن نیز تأکید نمودند.
در این پیام آمده است: ” شورای عالی انقلاب فرهنگی که با تدبیر حکیمانه امام راحل عظیم الشان به جای ستاد انقلاب فرهنگی پدید آمد، نقش فعال و مؤثری را در عرصه های امور فرهنگی کشور به خصوص دانشگاه ها ایفا کرد و برکات زیادی از خود به جای گذارد. اکنون با پیشرفت کشور در کار سازندگی و گسترش دامنه نیاز به دانش و تخصص و لزوم فراگیری علوم و فنون و پرورش محققان و نوآوران و استادان و متخصصان کارآمد، اهمیت این بخش از مسایل فرهنگی تأکید مضاعف یافته است . توسعه دانشگاه ها و پژوهشگاه ها و دیگر مراکز آموزش و آموزش عالی که پاسخ طبیعی به آن نیاز است و افزایش چشمگیر کمیت دانشجویی، به نوبه خود تکالیف تازهیی را بر عهده مسؤولان امور فرهنگی کشور میگذارد که برتر از همه آنها اولاً کیفیت بخشیدن به مایه های علم و تحقیق در این مراکز و ثانیاً پرداختن به تربیت معنوی دانشجویان و هدایت فکر و عمل آنان است.”
در بخشی دیگر از این پیام، با اشاره به هجوم فرهنگی همه جانبه دشمنان به ارزشهای اسلامی، فرهنگ اصیل ملی و باورهای مردم آمده است : “همه این حقایق مهم و هشدار دهنده مسؤولان فرهنگی کشور را به تدبیری برتر و اهتمامی بیشتر و تلاشی گسترده تر فرا می خواند و به ویژه شورای عالی انقلاب فرهنگی را که در جهاد ملی با بیسوادی و عقب ماندگی علمی و تبعیت فرهنگی، در حکم ستاد مرکزی و اصلی است، به تحرک و نوآوری و همت گماری برمی انگیزد”.
بدین ترتیب شورای عالی انقلاب فرهنگی وارد مرحله جدیدی از حیات تشکیلاتی خود شد. در این مرحله شورای عالی انقلاب فرهنگی موظف گردید در رأس فعالیتهای خود به مدیریت فرهنگی جامعه در عرصههای مختلف بپردازد و با سیاستگذاریهای اصولی خود زمینه را برای پیدایش جامعهای بهرهمند از حیات طیبه الهی فراهم سازد.
بحث ها و نظرات گسترده ای پیرامون ساختار ، وظایف ، اعضا ، انتظارات و عملکرد شورای عالی انقلاب فرهنگی وجود دارد. که در اینجا چند لینک از مطالب منتشر شده از دیدگاه های متفاوت در اینترنت را جهت مطالعه بیشتر قرار می دهیم.
*لازم به ذکر است مطالب موجود در پیوندهای زیر لزوما مورد تایید وبلاگ نسل بیدار نمی باشد.
نقد عملکرد شورای عالی انقلابفرهنگی
رویکردی انتقادی به شورای عالی انقلاب فرهنگی
تشکیل شورای عالی انقلاب فرهنگی
آغاز حرکت مدینه است آنگاه که ولید بن عتبه (والی مدینه) میگوید با یزیدبن معاویه بیعت کن و حسین بن علی (ع) پاسخ میدهد مثلی لا یبایع مثله …. این یک شعار بلند و پر محتواست شیعه با هر کسی بیعت نمیکند ! روز بعد مروان بن حکم درخواست بیعت با یزید میکند آقا میفرمایند : علی الاسلام السلام اذا بلیت الامة براع مثل یزید … اگر اسلام دست یزید بیفتد با اسلام خداحافظی کنید … آری اگر این مملکت ما نیز به دست پهلوی ها مانده بود حتی اسم اسلام هم امروز نبود و آن را مدیون شهدا و امام راحلیم .
اینکه چرا حسین بن علی (ع) زیر بار بیعت نمی رود ولی علی بن ابی طالب (ع) سکوت میکند بحث در شجاعت نیست زیرا همه میدانند لا فتی الا علی ، عمده مشکل در یار نداشتن علی (ع) بود و جهل و ترس سیاسی مردمان مدینه .
در قیامت سقیفه نشینان و بیعت کننده گان با ابوبکر و عمر و … چه جوابی خواهند داد !! آنان مصداق اول ظالم ظلم حق محمدند .
حرکت و نهضت عاشورا یک کد است که باید در هر زمانه ای به روز شود . شعار عاشورا ” نوجوان اکبر من اکبر من ” نبود شعار حسین بن علی (ع) ” هیهات منا الذلة ” بود آنچه که امروز در کشورهای خاورمیانه واقع شده نجات از ذلت و بی عدالتیست و باید در پاسخ به آن جوانی که گفت اقاجان حسین بن علی (ع) رفت این لعن ها دیگر برای چیست ؟! بگویم : بله آنان رفتند اما اهداف عاشورا و شعارها و ریشه های تاریخی این حماسه هر روز در نمادی تظاهر میکند حسین امروز را باید شناخت و شمر امروز را لعن کرد.
آیا سران غرب اصحاب ابن زیاد نیستتند ؟! آیا امروز پست تر از یزید حکومت بر جهان نمیکند که دستان مردمان لیبی ، مصر ، بحرین و جنبش عدالتخواه وال استیریت را بر زانو میشکند؟ آیا امروز عمر سعدهائی نیستند که گندم ری را به عزت اسلام میخرند؟
امروز قبر معاویه و یزید زباله دانی بیش نیست اما لعن آنان فریاد بر ستمگران جهان و زنده نگه داشتن این فریاد ستم شکن است … آنچه جاوید شد خون با عظمت حسین بن علی (ع) بود و هیچ اثری بهتر از رنگ خون نیست . به همین جهت امام خون علی اصغر را به آسمان پرتاب کردند و فرمودند بر من آسان است (هون علی ما نزل بی انه بعین الله ) اینها درس های عاشوراست و مراتب عرفان حسین (ع) که در برابر شهادت فرزندش میگوید : آسان است ….
فلسفه تاکید بر خواندن زیارت عاشورا آن پیام های بلند سیاسی و عرفانی عاشوراست
برائت من اعدائکم میگوئیم و مراتب این برائت در ادامه زیارت عاشورا بیان میشود
حسین بن علی (ع) اگر با حکومت بیعت نکرد
۱ – اعلام بیزاری لفظی نمود
۲ – بیزاری عملی و هجرت از مرکز حکومت
۳ – زمان خروج از مکه را، زمان ورود حاجیان به حریم کعبه انتخاب کرد تا همه شاهد باشند و اینجا بود که مرتبه ولایت پذیری ها معلوم میشود ، ترک واجب امام چه پیامی داشت ! تنها کسانی هضم میکردند که ولی شناس بودند و بصیرت به اوضاع سیاسی جامعه داشتند.
حسین بن علی (ع) عاشورا سال ۶۱ زیر سم اسبان تاوان جهالت سیاسی مردمان زمان خویش را میداد و امروز ها هم بسیاری شیعیان مظلوم در اقصی نقاط دنیا تاوان جهالت سیاسی دیگر شیعیان را میدهند (برائت من اشیاعهم ) تاوان عدم اتحاد و همدلی تاوان سکوت برخی خواص تاوان سکوت قلم برخی از ما …
ما تا ابد نسل به نسل با قلممان و خونمان فریاد میزنیم و شعار حسین بن علی (ع) را جهانی میکنیم .
شعار ” هیهات منا الذلة ” را شعاری که وقتی آن ملعون بر روی سینه ابا عبدالله نشست.
حسین (ع) خواهش نمیکند فقط میگوید:
الهی رضا بقضائک و تسلیما لامرک و لا معبود سواک یا غیاث المستغییثین …
منابع:
وصیت نامه امام خمینی (ره)
حماسه و عرفان آیت الله جوادی املی
بحار الانوار
مقتل مقرم
حماسه حسینی شهید مطهری (ره)
بسم الله الرحمن الرحیم
از آن زمان که نوای دلنشین تفکر بسیجی به فرمان امام راحل عظیم الشان (رحمه الله علیه) در پنجم آذر ماه ۵۸ در کشور طنین انداز شد بیش از سی سال می گذرد و هر روز این شجره طیبه ثمرات و برکاتی روزافزون را به ارمغان می آورد . تشکیل بسیج بی گمان یکی از کارهای معجزه آسا و از الطاف جلیه خداوند تعالی بود که به ملت ما ارزانی شد و حرکت انقلاب به سمت آرمان های مقدس را بیمه کرد. این لشکر مخلص خدا زمانی در عرصه جنگ نظامی و دفاع مقدس با ایثار و خلوص و فداکاری حماسه هایی شگفت آفرید و با رشادت و شجاعتی بی نظیر از مرزهای خاکی و آبی دفاع کرد و تمام معادلات جهانی را برهم زد و دشمنان را به حیرت واداشت و به زانو درآورد و زمانی دیگر در عرصه سازندگی ، به آبادانی و زدون فقر همت گماشت و امروز نیز در عرصه های جهاد علمی ، اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی و جنگ نرم به نقش آفرینی موثر می پردازد.
تاریخ انقلاب را که ورق می زنیم این نکته را به وضوح مشاهده می کنیم که هر گاه عرصه بر همگان تنگ می شد و کارها گره می خورد دست گره گشای بسیج مسیر رسیدن به آرمان ها را هموار می کرد. آن گاه که آتش فتنه زبانه می کشید و غبار فتنه چهره حق را می پوشاند این بسیج بود که با بصیرت و روشنگری نور حق را نمایان می ساخت .
و به خاطر همین نقش بی نظیر بسیج ، بنیانگذار انقلاب اسلامی زیباترین و پرشورترین تعابیر را در وصف آن به کار بردند و فرمودند: « بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنام است ، من همواره به خلوص و صفای بسیجیان غبطه می خورم و از خدا می خواهم تا با بسیجیانم محشور گرداند چرا که در این دنیا افتخارم این است که خود بسیجی ام » و در آخرین پیامشان در هفته بسیج خطاب به مسئولین هشدار دادند که اگر مسئولین نظام اسلامی از بسیج غافل شوند به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت.
بسیج در اندیشه والای امام (ره) نقشی فرادوره ای و فرا مرزی داشت آنجا که فرمود:« بسیج تنها منحصر به ایران اسلامی نیست ، باید هسته های مقاومت را در تمامی جهان به وجود آورد و در مقابل شرق و غرب ایستاد.» و اکنون جهان شاهد بازتاب تفکر بسیجی است که ریشه در استقامت و ایستادگی دارد. امروز مبارزان مصر، تونس، لیبی، یمن، بحرین و حتی جنبش ۹۹ درصدی اروپا و آمریکا به این نتیجه رسیده اند که باید در مقابل دیکتاتورها و مستکبران و زراندوزان استقامت و مبارزه کرد و این نمودی از هسته های مقاومتی است که بسیج الگودهنده آن بود و نمونه ثمراتش را در جنگ ۲۲ روزه غزه و ۳۳ روزه لبنان به نظاره نشست.
و اینک ما نسل بیدار همگام و همدل با تمام دریادلان بسیجی ضمن گرامیداشت هفته بسیج اعلام می داریم که در ظل توجهات حضرت بقیه الله الاعظم (ارواحنا له الفدا) و در راستای منویات ولی امر مسلمین امام خامنه ای (مد ظله العالی) در صحنه دفاع از آرمان ها و اصول اسلام و انقلاب آماده هرگونه فداکاری و جانفشانی می باشیم و با سلاح پولادین ایمان و بصیرت و حضور در صحنه اجازه نخواهیم داد که مسیر انقلاب به سمت آرمان ها ذره ای منحرف شود و در راه رسیدن به اهداف انقلابمان از مشکلات و سنگ اندازی های بدخواهان و معاندان دچار تزلزل نخواهیم شد و به قدرت های پوشالی بالاخص آمریکا و رژیم صهیونیستی هشدار می دهیم که در صورت هر گونه تعرض با پاسخی محکم و سهمگین مواجه خواهند شد که موجودیت آنها را متلاشی و محو خواهد کرد.
ما نسل بیدار پیمان بسته ایم که تا فتح قله های اقتدار جهانی و سپردن پرچم انقلاب به دست صاحب اصلی آن و ایجاد حکومت جهانی اسلام از پای نایستیم ،به امید اینکه روزی در زمره بسیجیان امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در رکاب حضرتش به فوز شهادت نائل شویم.
«و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین»
بسیج نماد و جلوه وحدت و همبستگی ملی در عین کثرت است. در ترویج این فرهنگ جامع تمام اقوام ونژادها ، نقش تاثیرگزاری داشته و دارند.تمام خرده فرهنگهای موجود در کشور در فرهنگ بسیج ذوب شده و فرهنگ بسیجی را غنا و قوام و استمرار بخشیده اند.
بسیجی یعنی حساسیت و بسیج نقطه مقابل بی تفاوتی است. بسیاری از دست آوردهای امروز نظام اسلامی به برکت شجره طیبه بسیج نصیب ملت ایران شده است. بسیج یک فرهنگ است، فرهنگ نشاط و تلاش، ایمان و اخلاص به خدا و راه نجات انسان هاست.
فر هنگ بسیجی یعنی فرهنگی که می تواند با ایجاد فضایی عقلانی و توام با تفکر بر تمام احزاب و صاحبان عقائد و سلائق مختلف تحت لوای پرچم توحید و زعامت ولایت فقیه (همرا ه با اعتقاد قلبی و عملی به این اصل اساسی و خدشه ناپذیر) به راحتی بتوانند در آن تنفس کنند و به اظهار نظر و عقیده بپردازند در غیر اینصورت ما شاهد تهدید و تحدید این نیروی وحدت آ فرین خوا هیم بود. حضرت امام (ره) در فرمانی گرانسنگ برای پایه گذاری این نهاد مقدس از جمعیت ۳۰ میلیونی خواستار تشکیل ارتشی بیست میلیونی در قالب بسیج را شدند.
وحضرت ایشان بهتر از همه ما می دانستند(به غیر از ده میلیون نفری که به دلیل خردسالی و ثقل سن توان تعقل و تفکر را ندارند) در این ارتش ۲۰ میلیونی ، بیست میلیون فکر و عقیده متفا وت وگاه متضاد ( نه در اصول اسلام ونظام بلکه در روشهای دستیابی به اهداف عالی اسلام ناب ونظام مقدس جمهوری اسلامی) وجود دارد وخواهد داشت منتهی هنر ارزشمند حضرت امام (ره) در این عامل مهم بود که توانست همه این افکار و اندیشه و سلائق مختلف را حول محور بسیج گرد آورند و به طوری که به مرور زمان این نگرش به فرهنگی فراگیر و جامع تبدیل شود. و همین فرهنگ ناب و مترقی از آغاز پی ریزی تاکنون نه تنها باز نایستاد بلکه حتی در زمان فقدان حضرت ایشان نیز در ظل توجهات و عنایات حضرت ولی عصر (عج) و رهبریهای داهیانه مقام معظم رهبری توانست روز به روز به حرکت زایشی خود در تمامی ابعاد واضلاع و زوایا ادامه دهد.
با تشکر از پاک کن
